Zoeken

Laatste Nieuws (Actualiteit en Logboek)


Database Prijzen

Uw kommentaar

Deze website bestaat vandaag

Aantal bezoeken op deze website

Aantal bezoekers online op de website

Aantal bezoeken op deze pagina

Aantal bezoekers online op deze pagina

Deze pagina is door u nu

Duitse taxi's op stand

In veel landen of steden hebben (c.q. hadden) taxi's een bepaalde kleur, uiterlijk en/of specifieke vervoersfunctie. Veel van ook dergelijke `tradities´ blijken echter meer en meer tot het verleden te behoren. Dit mede als gevolg van de roep vanuit samenlevingen voor goedkoper (taxi)vervoer, het doorgevoerde Europese aanbestedingsbeleid, de 'vrijere marktwerkingsmechanismen', het ongewisse voorafgaande aan een rit welke taxi de gewenste service levert en bijvoorbeeld wettelijke concurrentiebepalingen.

In Duitsland zijn de meeste taxi's beige van kleur en in Londen waren voorheen bijvoorbeeld alle taxi's zwart. In New York zijn de herkenbare taxi's van origine geel (yellow cab) en de stadstaxi's in Maleisië zijn doorgaans zwart en geel of wit en rood.

Voorts is het in New York gebruikelijk om een 'yellow cab' op straat aan te houden, terwijl het Belgische Politiereglement Taxidiensten juist te kennen geeft dat het (op straffe van ontslag) taxichauffeurs verboden is rond te rijden om klanten te zoeken.

Nederland kent een verschil tussen 'chauffeursservices' en reguliere taxi's. Bij chauffeursservices kan een chauffeur (al dan niet met voertuig) worden gehuurd. Verder bestaan er in Nederland vervoersystemen die buiten de reguliere wet- en regelgevingen voor personenvervoer vallen, zoals bijvoorbeeld de fietstaxi en de tuktuk.

 In Duitsland wordt er onderscheid gemaakt tussen de 'Mietwagen' versus de taxi. In Londen wordt gewerkt met onder andere de wereldberoemde 'black cab' versus de telefonisch te bestellen (goedkopere) 'minicab-services'.

Veel landen blijken ongenoegens te kennen ten aanzien van het de afgelopen jaren ontstane taxivervoer. Vaak handelt het hierbij om uit de hand lopende `concurrentiehandelingen´ vanuit de taxibranche, een diversiteit aan (ondoorzichtige) ritprijs berekeningen en het (rij)gedrag van chauffeurs. Ondanks een relatief hoge ritprijs voor onder andere ook regulier taxivervoer in Nederland, blijken de taxiservices in het buitenland in totaliteit uiteindelijk vaak van mindere kwaliteit te zijn dan in Nederland.

Zo blijkt dat New York bij uitstek de locatie is waar een groot deel van de taxichauffeurs uit `allochtonen´ bestaat (die niet altijd over erg veel talenkennis beschikken), diende China dwingend op te treden tegen onhygiënische chauffeurs voorafgaande aan de Olympische Spelen, werden in Minneapolis klanten die alcoholische dranken bij zich hadden vanaf het vliegveld geweigerd en blijkt een rit met de taxi in Bagdad soms heuse levensgevaarlijke situaties op te leveren.

Ook in Indonesië blijkt menig toerist over de nodige weetjes te wíllen beschikken, om liefst de allergoedkoopste taxi te kunnen charteren. Hierbij lijkt het van ondergeschikt belang om bijvoorbeeld de betrouwbaarste taxi(chauffeurs) te duiden.

En nadat er in Londen gedurende het jaar 2002 alleen al meer dan 200 seksuele delicten werden geregistreerd vanuit de zogenaamde 'minicabs', werden vanaf 2003 deze vervoerders licentieplichtig gemaakt. De 'Metropolitan Police' zette destijds tevens een hoofdstedelijke politieactie op touw in de strijd tegen het uit de hand gelopen illegale taxivervoer in een strijd om de criminaliteit aldaar het hoofd te bieden.

Doch mede een 'onwetendheid bij derden', internationale verschillen in regelgevingen ten aanzien van ook het taxigebruik, het misbruiken van het vervoer voor publicitaire- en/of politieke doeleinden, incluis de 'onevenredige beeldbepalende invloed' van een klein groepje 'verziekers' blijkt echter tot een bovenmatig negatief imago van de gehele Nederlandse taxibranche bij te dragen.

Het blijft bovendien een lastig te verenigen dilemma om enerzijds aan mensen kwalitatief hoogwaardig taxivervoer aan te willen bieden versus andere mensen slechts tegen zo laag mogelijke kosten met een taxi te vervoeren. Te meer als ook álle mensen die onbekend zijn met (lokaal) taxivervoer, het inzicht verschaft dienen te krijgen om voorafgaande aan een rit reeds realistisch te kunnen inschatten of een taxi aan de gestelde eisen zal gaan voldoen. Voorts blijken veel aanbesteders van taxivervoer (inclusief de diverse overheden) vaak andere criteria te formuleren in aanbestedingsprocedures dan de eisen die de verschillende uiteindelijke gebruikers van het (taxi)vervoer voor ogen hebben. Voorts blijkt het internationaal zo te zijn dat door `besluiten van derden´ het kan gebeuren dat er geen sprake meer kan zijn van kwalitatief hoogwaardige (taxi)vervoer services.

Met name de hoge kwaliteit van taxivervoer in specifiek Londen was voornamelijk door zijn zogenaamde 'Knowledge' en de 'black cabs' befaamd in binnen- en buitenland. Om voor de gelimiteerde 'All London (black cab)-licentie' in aanmerking te kunnen komen, zal een geschikte kandidaat gemiddeld twee tot drie jaren op de te examineren 'Knowledge of London' gestudeerd hebben. Aan de vrijere 'private hire cars', 'minicab drivers' en de overige (goedkopere) taxidiensten worden in Londen en de rest van Engeland aanzienlijk lagere (her en der verschillende) eisen gesteld. De tot de verbeelding sprekende en kwalitatief hoogwaardige 'Londense black cab' zal echter internationaal toch symbool staan voor het totale taxivervoer in geheel Engeland.

In Aziatische landen als India zijn fietstaxi's en tuktuks zeer normaal. Doch ook in Nederland (zoals in Den Haag, Amsterdam en Zandvoort) zijn deze in opkomst, aanvankelijk voornamelijk als toeristische attractie.

In steden met een goede waterinfrastructuur zijn soms ook watertaxi's. Het bekendste voorbeeld hiervan is Venetië, maar ook in Amsterdam en Rotterdam zijn enkele watertaxi's.

Zowel in Nederland als overal ter wereld (doch met name in New York, Londen en andere drukke financiële centra) worden er taxivluchten per helikopter uitgevoerd.

Terug naar boven